United Bloggers Experience (UBE) - Ang Unang Sharing/Learning ng U-blog

Hindi lang puro inuman, gala at ubusan ng pera ang isang bloggers' eyeball. At lalong hindi mo rin kailangang gumastos ng malaki para matuto. Dahil may mga mabubuting bloggers na handang magbigay ng kaalaman sa kanya-kanya nilang forte. At isa nga'ng patunay nito ay ang naganap na kauna-unahang UNITED BLOGGERS EXPERIENCE o UBE.

Ang poster ay likha ni Otep ng Libre Lang Mangarap

Sa Isang Swimming Pool

Babala: Ang kwenton'g inyong mababasa ay kathang-isip lamang. Anumang pangyayari sa tunay na buhay ay di sinasadya. May mga eksena na hindi angkop sa mga batang mambabasa. Patnubay ng magulang ay kailangan

Walang buwan ng gabing yon at tanging mga poste lamang ng ilaw ang nagbibigay ng liwanag sa swimming pool sa isang condominium kung saan nakatira sa AJ. Tuwing gabi matapos ang trabaho'y naglalangoy siya dito, parte na rin ng kanyang daily routine. Sa umaga, bago pumasok ng opisina'y nagwowork-out muna siya. Kaya naman well-defined ang mga muscles sa kanyang braso at litaw na litaw ang 6-pack abs nya.

Bukod sa magandang pangangatawan, likas din'g matalino si AJ. Ito ang dahilan kung kaya't sa edad niya'ng beinte-otso ay manager na siya sa isa sa mga malalaking call center industries sa bansa. Successful ang kanyang career pero hindi ang kanyang buhay pag-ibig na maihahambing sa coke: zero. Kaya naman solo siyang nakatira sa condo unit niya.

Damuhan sa Diary ni Gracia

Nagsimula ako'ng magtampok ng mga blogero dito sa Damuhan noon'g nakaraang taon. Marami-rami rin ang aking mga naisalang sa hot seat. Dahil dito ay mas nakilala natin sila ng husto. Minsan ko na nga rin'g inilagay sa hot seat ang aking sarili dahil na rin sa kagustuhan ng ilan (mga tatlo sila).

Ano'ng ipinupunto ko? May featured article kasi tungkol sa akin ang isang kapwa blogger na si Gracia. Actually ang kanyang blog na diarynigracia.com ay nagtatampok din ng mga bloggers at isa ako sa nagsign-up sa kanyang "slumbook". Sa madaling salita, ipinilit ko ang sarili ko na makasali doon! Kinapalan ko lang ang mukha ko hehehe. Heto yun:

Iba't Ibang Tao'ng May Masamang Ugali

Ang mga sumusunod na uri ay mula sa aking masusing pananaliksik. Ang sinumang tamaan ay wag magagalit. Ito ay di ko nilikha para manakit ng aking kapwa. Salamat sa inyong pang-unawa.



Ang insecure.


Tila hindi mapakali kapag hindi nadadaig ang tao’ng kinaiinggitan niya. Style ng mga ganitong tao ang makipagkaibigan sa mga tao’ng labis nilang gusto’ng matalo. Naniniwala sila sa kasabihang “know your enemies”. Para sa kanila, isa ito’ng mabisang paraan para mapabagsak ang kanilang itinuturing na kaaway.



Ang Plastic.


Mga tao’ng nakangiti sa iyo pero sisiraan ka pag talikod mo. Kadalasang may kaugnayan ang mga ganitong tao sa imga insecure. Ang ibang taong plastic naman, ginagamit ang pagiging plastic nila para di makasakit ng kapwa. Kumbaga, style nila yon para din a humaba ang usapan. Ayaw ng away kuno. Sa halip na iwasan, Suot-suot nila ang kanilang pekeng ngiti sa kanilang mga mukha.





Ang Industrial Fan.



Isa’ng uri ng tao na ubod ng yabang. Hindi mo na kakailanganin ng aircon kapag kausap mo ang tao’ng ito. Sa sobrang kayabangan niya, magagawa nito’ng mapalipad ang buong sm mall of asia dahil sa lakas ng taglay nito’ng hangin. Pero huwag ka, karamihan sa mga pinagyayabang nito ay walang katotohanan.




Ang Supersawsaw. (see Epal article)



Mga tao’ng mahilig umepal. sa mga bagay o isyu na kahit bali-baligtarin natin ang mundo eh indi naman talaga karapat-dapat na pakialaman. Kapuna-puna ang kaepalan kahit na maliwanag pa sa sikat ng araw na indi naman kailangan sumali eh pilit pa ring isinisiksik ang sarili na parang mga ipis na sumusuot sa isang butas habang ini-spray-an ng baygon.





Ang Silent Mode.




Mga taong walang pakialam sa ibang tao. Mabibingi ka sa katahimikan ng mga ito. Iban’g iba sa mga supersawsaw na talagang madaldal. Tila naputulan ng dila ang mga ito dahil sa tipid ng mga sagot sa taong nagtitiyagang kumausap sa kanya. Bukambibig: yup. Ahh. Ok lang. Ok.




Ang Pikon.




Mga tao’ng di marunong tumanggap ng joke. Wala sa bokabularyo nila ang kasabihang “ Ang Pikon ay Laging Talo”. Laging sineseryoso ang bawat biro na lumalabas mula sa bibig kahit ng kanilang mismong kaibigan.





Ang Indiyan.




Mga tao’ng mahilig magsabi na pupunta o darating siya sa mga lakad at gimmicks pero di naman susulpot at magiging drawing na lang. Nang-iindiyan. Asahan mo’ng biglang magkakaroon ng maraming dahilan para makalusot sa di pagtupad sa kanyang ipinangako. Wala sa bokabularyo ang salitang “commitment”

The Long Lost Friend - Harold

Si Harold, isa sa mga piling-piling kaibigan ko. Mag-kababata kami. Palibhasa'y matalik na magkaibigan din ang aming mga ama kaya naman parang magkapatid na rin ang turingan namin sa isa't-isa. Madalas kami'ng magkasundo sa halos lahat ng bagay. Masaya rin ang aming kabataan. Nagpapaikot ng lumang gulong galing sa tricycle ni tatay, naglalaro ng kotseng gawa sa lata, nagtataguan sa kabilugan ng buwan at madalas ay naliligo sa ulan na walang suot na salawal.

Sabay kami'ng tumuntong ng elementarya. Naging magkaklase  hanggang high school at bagamat nag-iba ng kurso'ng kukunin sa kolehiyo, nanatiling matatag pa rin ang aming samahan. Dumating din sa punto na pareho kaming nagkagusto sa iisang babae. Pero hindi yun naging dahilan para masira ang aming pagkakaibigan. Bigayan ika nga. Walang talu-talo. Respeto.