Komento at Paninira

Ang mga bloggers, napapagod din. Dumarating din sa punto na para ban'g ayaw ng magsulat lalung-lalo na kapag may mga pilit na naninira sa kanila. Kung simpleng paninira lamang ay makakaya pa'ng tanggapin pero ang yurakin ang mga pagkatao nila ay talaga namang di na katanggap-tanggap.

Sa ilang buwan ko'ng pagsusulat dito sa damuhan, makailang ulit din ako'ng nakatanggap ng mga di magagandang komento. Kunsabagay, hindi mo naman talaga mapeplease ang lahat ng mga readers. Kanya-kanyang opinyon 'ika nga. May mga nagsabi na corny ang mga pinagsususulat ko. Meron ding nagkomento na gawa ng iba ang mga sinusulat ko tulad na lamang ng Kwentong Lamok. May mga nagpopost din ng mga mensahe sa shoutbox na naninira sa mga sulat ko.

Minsan nang nangyari ang ganito sa isang blog ng kapwa ko blogger na si Enday. Pero nagpatuloy pa rin siya sa pagsusulat at di inalintana ang mga negative write-ups sa blog niya. Hindi ko lang malubos maisip kung bakit pati ang damuhan ay pinupuntirya ng mga walang kwentang nilalang na walang magawa kundi siraan kaming mga bloggers.


Sa pagkakataong ito, hindi ko na napigilang manahimik na lang matapos ko'ng mabasa ang isang panlalait sa aking sariling pagkatao. Wala daw ako sa tamang pag-iisip kaya ganito lang ang mga pinagsususulat ko. Ano ba naman daw ang naisip ko at nagpacontest pa ko? Ako daw ang abnormal at walang kakwenta-kwentang blogger. May sayad. Inutil. Feeling magaling. Feeling Bob Ong.


Unang-una, humihingi ako ng paumanhin kung ang mga naisulat ko ay hindi swak sa iyong panlasa. Pangalawa, bakit hindi mo subukang magblog ng maranasan mo rin kung pano laitin katulad ng ginawa mo sa akin. Pangatlo, hindi mo ako kilala para sabihin ang mga ganyang pananalita. Oo. May sayad ako. Pero hindi ako inutil at feeling Bob Ong. Minsan ko nang sinabi na isa si Bog Ong sa inspirasyon ko pero hindi ko siya ginagaya. At higit sa lahat, TAE ka!


Sa kabila ng mga negatibo'ng komento, nagpatuloy pa rin ako sa pagsusulat. Parang showbiz din ang blogging. Hindi mo malalaman kung sino ang mga kaibigan at kung sino ang mga plastic na tao at mga naiingit. May mga pilit manghihila sa iyo pababa hanggang sa tuluyan ka nang bumagsak sa lupa. Pero ang sa kin lang, ang mga tao'ng ito na nanghahamak ng pagkatao ang siyang unang-unang babagsak.