Ang Kwaderno ni Bino

disclaimer: ang kwentong ito ay hango sa tunay na buhay ng may-akda. anumang pagkakahawig nito sa ibang lathalain ay hindi sinasadya


Sabi nila, may mga kwento daw sa likod ng mga bagay na iniingatan natin. Merong masaya, at meron ding malungkot.Merong may konting tamis, konting asim, konting anghang, at paminsan-minsa'y meron din'g konting pait. Katulad na lamang ng kwaderno na naninilaw na sa kalumaan. Kung saan-saan na napadpad ang kwadernong ito. Mula nang una ko iton gamitin, nakarating na ito ng Batangas, Bataan, Olongapo at muntik na ring mapasakamay ng grupo ng mga Abu at MILF. Sinubukan ko na itong itapon ngunit katulad ng isang boomerang, bumabalik pa din ito sa akin.


Sa mga susunod na araw, maaaring malaman nyo kung ano ang laman ng kwadernong ito.


Ako ang tao'ng malihim. Sa kabila ng pagiging maingay ko sa mga kabarkada at kapamilya ay nananatili ang pagiging hindi paglabas ng aking tunay na nararamdaman. Misteryoso daw sa tingin ng iba.


Para sa mga first time visitors ng damuhan, ako nga pala si Bino. Pangalan pa lang popular na. Naks! Isa ako'ng keyboardist ng banda na tumutugtog ng mga ala Richard Poon na musika sa mga hotel sa Metro Manila. Madalas ding napapahamak ang banda namin dahil sa katarantaduhan na ginagawa ko. Para matuloy ang gig, nakikiusap na lang ang bokalista namin na intindihin na lang ako. Hindi ko na idedetalye ang mga kabalbalang ginawa ko maliban sa pagbuhos ko ng juice sa isang manager ng hotel sa Alabang na madalas naming tugtugan.


Sa kabila nga ng pagiging makulit ko, malambot ang puso ko. Umiiyak ako sa mga teleserye at sa mga pelikula ng Star Cinema na may mga linyang "You had me at best" atbp. Emosyonal at sensitibo ako'ng tao. Ganun pa man, may mga tao'ng nagtitiyaga pa rin sa kabila ng aking ugali.


Lahat ng mga kaibigan ko, kasama ko sa banda at naging miyembro ng banda. Hindi pa kasali dito ang mga kaibigan ko sa opisina, at sa cyberspace. Si Enzo ang gitarista, si Jam ang drummer, ako sa keyboards, RyanJames sa bass at David sa vocals. Lahat kami'y nagkakasundo sa halos lahat ng bagay. Naghahati-hati sa pagkain, sa pera na kinikita mula sa mga gigs atbp. At minsa'y naghati-hati din kami sa isang babae. Lahat kami nagpapantasya'ng makasabay sa pagkanta si Dianne. Isang bokalista ng bandang sa ngayon ay tumutugtog sa isang bar sa Alabang.


Isa lang ang pangarap ko, ang makasabay sa pagkanta si Dianne. Kahit hindi sa gig, basta gusto ko'ng handugan siya ng kanta.


Itutuloy...