Ssshhhh

itatago ko sa pangalang JM ang letter sender na ito. Medyo masalimuot ang kwentong inyong mababasa. Kung ikaw ay wala pa sa tamang edad, maaari ka nang tumigil sa pagbabasa. Pinagpasyahan ko'ng ipost ang liham nya dahil sa alam ko'ng ito'y makakatulong din sa mga kakilala ko na mayroong pagkakatulad sa kwentong ito:




i was’nt sure about it..pero it make me sick talaga..

it first happen when i was in highschool..(kung may classmate ako nung highschool na makakabasa nito,yari ako..this is one of my dark dark secret..)
i had a friend happened to be having a very lovely voice. i really like her pag kumakanta sya like…this i promise you ba yun?… yeah..you read it right “her“..means babae sya…

bata pa lang ako malalapit na ako sa kanila…sa mga babae i mean.. wala akong kapatid eh..so balik na tayo dun sa friend ko..
gusto ko sya parating nakikita, tapos makatabi sa upuan..nagkataon namang gala talaga ako sa room namin meaning wala akong permanent sit.kung san trip umupu dun na..kahit pa sabihing may mga permanent sit kami pag nagpapapalit palit ng subjects pero di pa rin yun nasusunod lalo na sa tulad kong madaldal (miss friendship) at di mapakali sa isang pwesto lang…

so ayun na nga..i had lots of friends then pero iba talaga feelings ko sa kanya…there’s something…di ko mapaliwanag..basta yun na yun..
alam ko kasi na kapag ganung age ….’teenage‘..dumarating talaga yung ganung point.
yung tatanungin mo yung sarili mo if sino ka,if ano ka…then na-get over ko sya.yung feelings ko for her though may time na i get jealous with our other friends who go closer to her pero pinilit ko na lang i-ignore at wag i-entertain yung “feelings” na yun..

then nag-college na ko..
and the same thing happen…and we bacame “on” naman..
wala trip trip lang..trip trip lang na maging kami..naintindihan ko yung feelings ko nung time na yun kasi alam kong normal lang maging curious sa mga ganung bagay.. a girl - to- girl relationship..
parang nasa stage ka ng pag-i-explore mo sa paligid mo..you’d became curious sa lahat ng mga nangyayayari sa paligid mo at sa sarili mo..
so i therefore conclude na kaya ko yun ginawa,out of curiousity lang ..
a friend always remind me nung kami pa nung girl ’bout it..halos araw araw ko atang naririnig yung saying nya na “wala namang masama dun..pero may mali..walang masama pero may mali..” paulit ulit yun… lagi nag-i-echo yun sa pandinig ko. saka sabi nila sakin,pag na-hook ka sa ganun, mahihirapan ka ng maka-recover..so i quit. and left her….


then i had a boyfriend ( boyfriend-boyfriend-an kasi wala man lang tumatagal kahit 1 buwan..)
nagkaka-crush ako sa opposite so alam ko na normal pa ako at hindi cross-dresser.
but i got attracted to girls too..i find it amusing yet confusing.. inisip ko na lang na normal pa din yun kasi normal naman talaga sa babae yun.. kung baga you’re just appreciating the beauty of others that’s why you admire them..that’s it…

then nung nagwowork na ko i met someone again..
tulad din nung dati i got atttracted to her.
we go out..
exchanging SMS..
exchanging stories..
we had so many things in common.. i dont like to elaborate pa kasi baka mabasa nya toh..
yeah, natatakot akong mabasa nya to kasi friend ko pa rin sya til now…at wala syang idea ’bout what i felt.
magaling sya magdrawing, i had lots of it actually, mga bigay nya sakin… i am into her,pero i had a boyfriend boyfriend-an din nung time na yun… and i dont like it, ayokong maging unfair sa isa eh..so i broke up with my bf and enjoy the moment with my “friend“..

tapos kahit magkalayo na kami kasi im working na and she’s studying pa nung time na yun, we still have time parin kahit tawagan or text lang and minsan nagstay ako sa kanila,,..at yun na yung last time na nagkasama kami kasi pareho na kaming busy sa sari-sarili naming buhay..

tapos nawalan na talaga kami ng time..no more calls no more texts, no more hi’s or hello’s…no more “her“..
for me that was the hardest part kasi kahit may mga nanliligaw sakin dun sa pinagtatrabahuhan ko i’m still into her.. iniyakan ko pa sya sa sobrang pagkamiss ko sa kanya…hanggang sa napagod na rin ako at tinangggap na lang lahat ng nangyari… na talagang may mga dumarating sa buhay natin na mag-iiwan lang ng bakas…


then i had a boyfriend na..we’re getting serious and kahit na mga bata pa we’re planning to get married na, anyway plan pa lang naman maaring mabago anumang oras, anumang araw, anumang segundo..

then i met a “girl“na naman..
we became friends again at hanggang ngayon magkaibigan kami.. i really like her in a sense na i like her too much.. simple lang sya, mas maganda pa nga raw ako sa kanya eh..
pero masaya ako pagnakikita ko sya..super masaya indeed. simple talks lang i felt heaven na. marinig ko lang boses nya, marinig ko lang syang tumawa.. sobrang kakabaliw nga eh…
na-open ko toh dun sa isa kong friend na cross-dresser. a lesbian. kasi i know sya yung makakaintindi sakin at di ako nagkamali kasi marami syang napayo sakin..
yet nasa stage parin ako ng pagtataka..
only daughter ako at ni sa hinagap di ko inisip na maging ganito ako..
a bisexual…
mahirap aminin..lakasan lang talaga ng loob..
maraming magiging kapalit nito eh,..may magja-judge..
may makakaintindi..may ‘no comment’ lang..
pero bawat tao may kanya kanyang takbo ng isip maaring naintindihan mo ko, pero yung katabi mo di makuha ang point ko..that’s what i mean,pero sana respeto na lang…
i know somewhere out there may makakabasa nito at makakarelate.
just be true to your self.
the same way what i did.