Mahal Kita, Mayroo'ng Iba

Magkakalahating-taon na pala'ng tayo. Ang bilis ng panahon. Hindi ko na namalayan na mula sa pagiging probationary ng ating relasyon, heto't magiging regular status na. Parang trabaho lang ano? Ngunit ilang buwan na rin ba tayo'ng di nagkikita? Eto ang hirap sa isang long distance relationship eh. Lagi kita'ng namimiss.  Ganun pa man, lagi ko'ng ginagawa ang sinabi mo. Sa tuwing namimiss kita, tumitingin ako sa kalangitan. Lagi ko'ng tinatandaan na tayo'y nasa ilalim lamang ng iisang buwan. At habang tanaw natin ang liwanag nito, para na rin tayo'ng magkasama. Masaya ako sa tuwing naririnig ko ang boses mo sa telepono. Masaya ako sa tuwing nagpapalitan tayo ng mga sweet text messages. Kahit ang simpleng "hi" lang na galing sa yo ay nakasave pa sa inbox ko. Masaya ako sa tuwing nakikita ko ang iyong mukha sa webcam sa yahoo messenger. Masaya ako...


DATI.



Hindi pala ganong kadali yun. Anumang pilit ko'ng paniwalain ang sarili ko na kasama kita, hindi nito maitatanggi na nangungulila ako sa yo. Ang hirap. Sobrang hirap. Walang kayakap sa gabi sa pagtulog kundi ang stuffed toy na bigay mo. Walang kasabay kumain sa tuwing umuuwi ako galing trabaho. Walang nakikinig ng pagtugtog ng aking gitara at pagkanta ng mga sarili ko'ng komposisyon. Wala'ng maipakilalang girlfriend sa tuwing may reunion ang tropa. Wala...


DATI.


Hanggang sa dumating siya. Sa mismong opisina. Naging magkatrabaho kami. Nagsimula sa simpleng ngitian. Sinundan ng konting kwentuhan. Di naglao'y kasabay ko na siya lagi sa pananghalian. At sa hindi malaman'g dahilan, tila kami'y nagkaroon ng pagkakaunawaan. Di na ko makatulog kapag di siya nagtetext. Ang simpleng smileys ay nakasave na din sa inbox ko. May sumasabay na sa bawat tipa ng aking gitara at aking pagkanta. Muli ko'ng tiningnan ang kalangitan. Sa pagkakatitig ko sa buwan at sa liwanag na dulot nito, hindi na ikaw ang aking nasilayan. Siya na. Nalaman niyang tayo. Ilang araw niya ako'ng hindi pinansin. Akala ko katapusan na. Ngunit muli nya ako'ng kinausap at sinabi'ng ako'y mahal niya. 

Hindi ko alam kung paano ko ipagtatapat ang mga panggagago ko sa iyo. Wala ako'ng lakas ng loob lalo na't sa tuwing tumatawag ka'y bukambibig mo ang mga salitang "mahal kita sobra".  Ayaw kitang saktan ngunit sa ginagawa ko'ng ito, mas pinapalalim ko lang ang magiging sakit na dinudulot ko sa iyo. Oo, ako na ang duwag. Alam ko'ng maraming magiging kapalit ang kasalanan ko'ng ito bagamat masaya ako sa piling niya. 


 Mahal kita.


 Ang problema nga lang.


 Mahal ko din siya. 






Ito ay kathang-isip lamang ng may-akda. Anumang pagkakahawig sa tunay na buhay ay hindi sinasadya.