Libangang Bata

Hindi na talaga maiiwasan ang mabilis na pagbabago. Nakarating na ang tao sa buwan. Iilan na lamang ang walang kuryente sa bansa at halos computerized na ang bawat takbo ng buhay. Isang malaking kontribusyon ng teknolohiya. Binago nito ang pamamaraan ng pamumuhay ng bawat pamilya.

Ganun na rin ang buhay ng bawat bata.

High-tech na ang mga laruan nila ngayon: PSP, PS3, Xbox (actually toys for the big boys din yan hehehe). High-tech na rin ang mga laro'ng alam nilang laruin gaya ng DOTA (nilalaro ko rin yan eh hehehehe). May mga sariling account na rin sila sa Facebook at Twitter. May mga e-books na rin at tablet PCs para sa kanilang pag-aaral. At kahit ang 4-year old na chikiting ay marunong na ring gumamit ng cellphone!

Pero gaano man ka-high tech ang buhay ngayon, minsan, gusto ko din ipakita sa kanila ang mga naging libangan ko noo'ng ako'y musmos pa lamang:


- Alam n'yo ba ung bulaklak na santan? May matamis na nektar yun sa gitna. Lagi ko'ng tinitikman yung nektar na yun. Pagkatapos tikman, ginagawa ko namang elesi yung bulaklak gamit ung manipis na hibla ng santan. (hindi ko maexplain kung paano eh. Sensya na) Halos maubos yung mga bulaklak ng tanim na santan ng lola ko.

- Libangan ko din yung pinitpit na tansan na lalagyan ng dalawang butas sa gitna. Doon mo isusulot yung sinulit. Pagkatapos nun, pwede mo na syang paikutin. Medyo delikado nga lang kapag napatid ang sinulid at tumalsik yung tansan sa mukha mo. Sirit ang dugo!

- Nagpapaikot din ako ng lumang gulong sa kalsada. Ideal dito yung gulong ng bisikleta. Sobrang effort naman kasi kung gulong ng bus ang gagamitin. Dahil may lugar sa amin dati na pababa, masayang pagulungin ang mga ito. May karera pa nga kami dati. Ang maunang sumubsob ang mukha dahil sa paghabol sa gulong, talo!

- Usung-uso pa sa amin dati ung mga lata na ginagawang sasakyan. Ang katawan at gulong nito, lata. Instant toy car!

- may tinatawag din kaming laro sa goma na "dampa". Pagdidikitin mo ung mga palad mo tapos ihahampas mo sa sahig para lumikha ng pwersa na tutulak sa goma papuntang finish line. Masakit siya sa kamay. Pramis!

- Gamit naman ang mga kaha ng sigarilyo, gumagawa kami noon ng elesi. Wala ring effort sa pag-ihip dahil likas na malakas ang hangin dati dahil bihira pa lang ang mga bahay. Yung mga ayaw naman ng elesi, ginagawa ng mga tito namin ng saranggola gamit ang lumang dyaryo. Bihira pa ang plastic bags noon.

- Nakiuso din ako sa paglalaro ng teks na may drawing ng mga eksena sa pelikula. Nag-evolve ung teks sa pogs na inintroduce ng Coca-cola dati. May mga koleksiyon din ako ng mga slammers. Yun ang dapat ihahampas sa pogs kaso nakakapanghinayang dahil maganda kaya di ko ginamit. Itinago ko na lang.

- Wala naman sigurong bata ang hindi nakaranas maligo sa ulan. At kasabay ng pagligo sa ulan ang pagpapalutang ng mga bangkang papel. Karir ang pag-gawa ng mga bangkang papel gamit ang mga lumang dyaryo. Dapat hindi masyadong malaki para makasingit sa mga kanal ang bangka mo. Di rin pwedeng masyadong maliit dahil madali itong lulubog.

- Kapag tag-araw naman eroplano'ng papel naman ang pinagkakaabalahan namin. Mayroon pa nga tinatawag na "bat plane" dahil hugis paniki ang pag-kakagawa. Loser ka pag ang ginawa mo'ng eroplano ay hindi man lang makalipad kahit isang segundo. Yun ba'ng kahahagis mo lang eh tusok kagad sa lupa. Minsan ginugupit namin ung buntot ng aming mga eroplano para mas gumaaan. Nirorolyo pa namin ng konti yung pakpak para may "paikot effect" ang lipad nito.


Natitiyak ko na ang ilan dyan ay kasalukuyan pa rin'g ginagawa ng ilang mga paslit ngayon. Magbago man ang takbo ng panahon, dahil sa tulong ng mga salin-lahi, mananatili pa rin kahit paano ang mga ganitong libangan. Napakasarap balikan ang panahon'g ito. Higit sa lahat, napakasarap maging isang bata.