Prinsesita - Josephine Aragon

"Bigyan mo ko ng pera now na!" bungad ni Josephine kay Fernando pagpasok nito sa opisina ng lalaki. Isang malaking kwarto iyon na parte ng mansion.

Sumenyas si Fernando sa kanya sabay turo sa telepono na nasa tainga nito. Nangangahulugang maghintay siya dahil may kausap pa ito'ng kliyente.

Hindi nakatiis si Josephine at nilapitan si Fernando. Walang sabi-sabing pinindot nito ang plunger ng telepono. Dahilan para mawala sa linya ang kausap nito.

"Hindi ka ba talaga makapaghintay kahit ilang minuto?" tanong ni Fernando na naiiling dahil sa kalokohang ginawa ng dalaga.

"Obvious ba? Tinutubuan na ko ng ugat sa pag-hihintay. Pengeng pera! Magshashopping ako." sagot ni Josephine.

"Kabibigay ko lang ng allowance mo noon'g isang araw. Para yon sa mga gastusin mo sa loob ng isang buwan. Tapos humihingi ka na naman?" takang tanong nito.

"Eh sa marami ako'ng kailangang bilhin eh. At sinabi mo rin na ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Dahil ang totoo naman ay pera ko rin ang hinihingi ko sa yo." singhal ni Josephine.

"Excuse me Ms. Aragon. Pera ito ng Daddy mo na ipinagkatiwala niya sa akin dahil alam niyang wala ka'ng pakundangang gumastos. At wala ka pa sa wastong edad para makuha ang mamanahin mo."

"Niloko mo lang ang Daddy ko. Alam ko ikaw ang nagpapatay sa kanya para makuha mo ang ari-arian namin!"

"Ilang beses ko ba'ng sasabihin sa iyo na hindi ako ang may kasalanan."

"Basta! Isa ka'ng kriminal! At mapapatunayan ko yon!" sigaw ni Josephine

"Pero hangga't di mo pa napapatunayan eh susundin mo ko dahil ako ang itinalagang guardian mo. " ani Fernando.

"The hell I care kung ikaw ang guardian ko! Penge ng pera at wala ako'ng magawa dito sa pagkalaki-laki NAMING bahay!" muling sigaw ni Josephine.

Tumalikod si Fernando at nagpunta sa isang drawer at tila mayroo'ng kinuha mula doon.

"Wala ka kamo'ng magawa?" tanong ni Fernando kay Josephine.

"Paulit-ulit kuya? Sinabi nang wala!" singhal niya.

Bilang tugon. Kinuha ni Fernando ang kamay ni Josephine. Buon'g kagalakan'g ibinuhos nito ang tube ng epoxy sa palad ng dalaga.

"Yan, antayin mo'ng matuyo, tapos tanggalin mo. Para may magawa ka buon'g maghapon." ani Fernando at lumabas ng kanyang opisina.

Naiwang tulala sa Josephine habang tinitingnan ang natutuyong epoky sa kanang palad niya.

"Fernandoooooo!!!!"

Tawa lang ng tawa si Fernando habang naririnig ang sigaw ng dalaga. Dumiretso sya sa kanyang kwarto at nagpatugtog ng musika mula sa kanyang iphone. Isinaksak ang earphone at nag-enjoy sa kanta.


itutuloy....