Featured Blogger for January: Akoni of Akonilandiya

Ngayon'g 2012, muling nagbabalik ang Featured Blogger dito lamang sa Damuhan! Kada buwan, isang blogger ang ating itatampok. Tama kayo ng nababasa, ito ay ating tatawaging Blogger of the Month! Bagung-bago noh? Lol. Matapos makumpleto ang labindalawang bloggers, muling isasagawa ang pagpili sa Blogger of the Year!

Bilang bwena mano, tampok natin ang blogger na nakakuha ng titulon'g R-18 Blogger of the Year sa 2011 The Annual Kalsada Blog Awards ni Zyra ng adodcespresso.com.

Isa rin siya sa mga maswerteng nagwagi sa munting pakulo. Minsan textmate din kami at madalas kami'ng magkausap sa twitter. Isa sa mga kaibigan'g maituturing dito sa blogosperyo. Ating kilalanin ang hari ng Akonilandiya.com: si Akoni, ang ating Blogger of the Month for January.

Pangalan/Alias: Akoni/Jennifer Garner
Blog Name at URL: Kaharian ng Akonilandiya at www.akonilandiya.com
Lokasyon: Riyadh, Kingdom of Saudi Arabaho
Edad: (Secret)
Civil Status: Married…willing to flirt


Bino: Tell me something about yourself. Ano ang iyong pinagkakaabalahan, trabaho etc.
Akoni: Alam ko may something talaga sa self ko, hindi ko lang masiguro kung anu ‘yun pero alam ‘yun ng mga kaibigan ko na siyang tunay na nakakakilala sa akin. Sabi nila, mabait daw ako, palakaibigan, palabiro, palatambling? mapagmahal at malambing, saka malandi daw ako pero hindi ako naniniwala don. Pinagkakaabalahan ko ay ang paglingkuran ang mga arabo dito sa opisina, isa akong sekretarya na minomolestiya ang sarili sa gitnang silangan.

Bino: Ano ang kwento sa likod ng iyong Alias?
Akoni: Nung unang panahon, charot!! Expression namin dati ng mga kaibigan ko na lagyan ng “ni” sa dulo ang mga salita namin, Example; Helloni? Akoni! Sinoni? Ikawni? Kamini! So ibig sabihin ng Akoni ay AKO, pero sa salitang Latin, juk, sa salitang bisaya ang ibig sabihin ng Akoni ay Ako ‘to.

Bino: Sino si Akoni sa likod ng blogging?
Akoni: Magkaiba ang Akoni na blogger at ang Akoni sa totoong buhay, parang bumuhay lang ako ng isang character sa internet sa katauhan ni Akoni, pero may mga ugali din naman ito na katulad ng Akoni sa totoong buhay, ang pagiging masayahin at mapagbiro.
Ang Akoni sa totoong buhay ay hindi balahura kung magsalita, ingat na ingat sa mga sinasabi, punong-puno ito ng emotion, respeto at pagmamahal, charot! Palakaibigan lalo na sa mga bata at sobrang marespeto po sa mga matatanda. Hindi umaalis ng bahay lalo na sa gabi, in short tao,ng bahay pero sobrang maloko parin minus the “bastos” words, at hindi malandi.

Bino: Kelan at paano ka nagsimulang magblog?
Akoni: Nagsimula ako magsulat nung 2009, pero sa papel ko lang sinusulat, yung iba sa FB NOTE o don sa Exclusive web site ng School namin. Ignorante ako nun pagdating sa mundo ng internet, kaya hindi ko alam na may ganito pala rito. Nung Jan. 2011 na, dun na ako nagkaroon ng blog site sa tulong naman ni MUSINGAN, siya ang gumawa ng blog site ko, hanggang sa makabisado ko na ang pamumuhay dito sa mundo ng internet, ang dami pala nakikita dito na *censored*, hehehe.

Bino: Bakit mo naisipang pasukin ang mundo ng blogging?
Akoni: Sa kadahilanan gusto ko’ng magkaroon ng pag-aari ko sa loob internet, na galing talaga sa utak ko at maipagmamalaki ko.

Bino: Kaunting kaalaman tungkol sa Akonilandiya.
Akoni: Bakit kaunti lng? Ang Akonilandiya ay tungkol sa kung anu-anong naiisip ko na hindi pangkaraniwan. Mga giniling na kalokohan, mga guni-guning ligaw, mga tinga sa utak at mga personal na storya.

Bino: Sino ang iyong inspirasyon o hinahangaan sa bloggging? Ipaliwanag
Akoni: Hinahangaan lang walang inspirasyon, oh my God. Ang mgaEpal.com, kakaiba ang bawat bitaw nila sa mga salitang pinapakawalan, magkahalo ang punch line at kaalaman.

Bino: Kung may hinahangaan kang blogero, mayroon ka ba namang kinaiinisan? Bakit o ano ang dahilan?
Akoni: Wala pa, dahil lahat ko naman gusto ang mga pina-follow ko, gusto ko maging kaibigan sila, yung iba gusto ko lang pagnasaan.

Bino: Ano ang pinakamagandang karanasan mo sa daigdig ng blogging?
Akoni: Ang purihin ang aking puri sa comment box, hahaha, ang sabihan ng “ang galing naman” at makarecieved ng text messages mula sa mga kaibigan ko “May talent ka sa pagsusulat, ang galing mo magkwento at kakaiba ka mag-isip” At ang kyut-kyut ng mukha mo, sex tayo pls. Joke ‘yung huli.

Bino: Ano naman ang hindi magandang karanasan mo dito? Paano mo ito nalampasan?
Akoni: Nung magpalit ako ng URL, nalungkot me masyado dahil nawala lahat ng mga followers ko, kaya nagtiyaga ulet magpromote ng aking blog site, sa tulong din ni MAMA RAZZ. Binabati ko nga pala ang aking mama. Hello mama, nandito ako sa damuhan kumakaway sa’yo.

Bino: Dumating na ba sa punto na tinamad ka na magblog? ipaliwanag.
Akoni: Oo naman, masakit mag-isip ng kalokohan, akala ko nga hindi na ako aabot ng isang taon eh. Minsan kasi wala nang maisip na kwento, kahit walang kuwentang kwento wala me maisip, siguro lahat tayo nakakaranas nito.

Bino: Importante ba sa yo ang may magkomento sa mga post mo? Paano kung walang nagkomento?
Akoni: VERY important, dahil dun ko pinapakiramdaman kung magpopost ba ako ulet ng blog o magsasara na. Kung walang nagkomento, hindi ko pa alam…baka maligo me ng asido, juk…next blog ulet, bawi nalang.

Bino: Ano ang nagbago sa buhay mo dulot ng blogging?
Akoni: Mas naging bukas ang aking isipan sa mga things-things, nadiskubre ko na may talento pala ako sa pagsusulat, mas na-develop ang sense of humor ko (Mayroon daw ako nito) at nalaman ko na may mga kakaiba pala akong ideas at kwento kahit korni.

Bino: Ano ang dahilan ng iyong pagtatrabaho sa ibang bansa?
Akoni: Tulad ng nangyayari sa pelikula, sinubukan kong hanapin ang aking sarili at dito ko natagpuan sa ibang bansa, kaya iuuwi ko siya pagdating ng panahon, and we will live happily ever after.

Bino: Paano mo nalalagpasan ang tinatawag na homesickness?
Akoni: Pagmamahal at pagnanasa lang sa sarili ang kailangan upang malampasan ang homesickness, dapat 2 times a day lang, bago maligo at bago matulog.

Bino: Ano ang maipapayo mo sa mga kapwa blogero na nagsisimula pa lang sa ganitong larangan ganundin sa mga gustong gumawa ng blog?
Akoni: Maging palakaibigan sa mga kapwa bloggero, wag ka muna mag-skip read sa mga post dahil gawain lang ‘yan ng mga eksperto at beterano na sa pagbablog, mabibisto ka kapag ginawa mo ‘yan, bad shot ka na agad.  Magsulat lang kapag handa ang utak mo, ang mga daliri at ang computer. Kung gusto mong gumawa ng blog, gumawa kana, wag mo nang pagplanuhan, malalaman mo naman ang lahat ng katanungan mo kapag may sarili ka nang blog site, magsara kapag di mo nagustuhan.

Bino: Ano ang masasabi mo sa Filipino Bloggers? Paano mo sila maikukumpara sa bloggers sa ibang lahi?
Akoni: Wala akong pina-follow na ibang lahi, sa chat lang may mga customers minsan na ibang lahi. Masasabi ko sa Filipino Bloggers, hanga ako sa kanila, magagaling, lalo na sa pagpapatawa. May angking talento talaga ang mga Pilipino pagdating sa pagsusulat, nakakalungkot nga lang wala masyado tumatangkilik sa mga sulat/gawa natin/nila, kaya ung iba hanggang blog nalang sila, natatakot na ilabas dahil hindi tinatangkilik masyado.

Bino: I-describe ang iyong blog gamit ang sampung salita lamang.
Akoni: Mga giniling na kalokohan, mga guni-guning ligaw at mga tinga

Bino: Kung meron ka’ng gusto’ng pasalamatan, eto na ang iyong pagkakataon:
Akoni: Una, maraming salamat sa iyo Bino, dahil ako ang napili mong pangbungad sa “featured blogger” mo sa taon 2012, ibig sabihin nito ay aabot pa ako ng December 20, 2012. Orgasmo ang naramdaman ko nung sabihin mo sa akin na ako ang mapi-pi-feature, ganito pala ang feeling ng ini-interview, feeling sikat tuloy ako, ahehehe. Maraming salamat sa’yo dahil binigyan mo ako ng pagkakataon ipakilala ang aking sarili sa ibang bloggers na hindi alam ang aking Kaharian. Oo nga pala, sabi mo hindi ito hot seat, featured blogger ito, aasa ba ako na maupo sa hot seat?
Sa mga basahero ng Akonilandiya (4 or 8 ata), maraming salamat sa inyo sa patuloy na pagsuporta sa mga sulatin ko. Kung wala kayo, siguro matagal na akong tumigil sa pagsusulat, yun lang naman ang dahilan ko kung bakit hanggang ngayon ay nagsusulat pa ako, ang may magbasa at syempre mag-iwan ng komento, sige na nga, puwede na ang mga skip readers, thank you din sa inyo, naiintindihan ko kayo, ramdam ko kayo, ahehehe.
MARAMING SALAMAT SA LAHAT NG SUMUSUPORTA SA AKIN, AT SYEMPRE WALANG SALAMAT SA MGA HINDI SUMUSUPORTA SA AKIN!